JUBILEUSZ 100- LECIA URODZIN PANI MARII

Z RÓŻAŃCEM I KSIĄŻECZKĄ DO MODLENIA POD RĘKĄ

Raczej w życiu nie miałam źle

Taką refleksją rozpoczęła świętowanie 100 urodzin Czcigodna Jubilatka Maria MIĆKO. Jeszcze dwa lata temu mieszkała sama i była samodzielna, obecnie wymaga minimalnej pomocy, jest konkretną, rozmodloną i lubianą mieszkanką Domu Pogodnej Jesieni w Tuchowie.

P. Maria urodziła się w Ryglicach, tam w kościele św. Katarzyny przyjmowała sakramenty święte, a „gdy skończyła 18 lat … pojechała w świat”. W Wałbrzychu poznała Eugeniusza, z którym wzięła ślub w Jedlinie-Zdroju, gdzie urodziła pierworodną córkę, następnie pierwszego syna w Głuszycach, drugiego w Wałbrzychu, a w 1962 roku zamieszkali w swoim domu w Tarnowie i tu urodziła się najmłodsza córka. Dziś Jubilatka to nie tylko mama, ale teściowa, babcia dla 8 wnucząt, prababcia dla 8 prawnucząt i pra-prababcia Kornelii!

100 urodziny, które odbyły się 30 maja br. były spełnieniem życzeń i oczekiwań p. Marii. Pierwszym najważniejszym była dziękczynna Eucharystia w kaplicy DPJ odprawiana przez kapelana o. Ludwika Łabudę – redemptorystę z udziałem licznej rodziny, sióstr jóżefitek, współmieszkańców i personelu DPJ.

Druga część świętowania miała miejsce w świetlicy. Zgodnie z wolą Jubilatki m.in. na akordeonie w ludowym stroju grał i śpiewał p. Józef; toast był wzniesiony szampanem i podano starodawne lody! Tort urodzinowy w prezencie dostarczyła zaprzyjaźniona z DPJ Branżowa Szkoła I stopnia im. 16 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej (Zespół Szkół Niepublicznych w Tarnowie). Warto zauważyć, że w delegacji Mieszkańców DPJ z życzeniami do p. Marii podeszła p. Kazimiera licząca 101 lat i 3 miesiące. To była siódma uroczystość 100 urodzin w DPJ, a najliczniejszą grupę mieszkańców świetnie się bawiących stanowiły osoby po 90-tce, być może z nadzieją na własną „100”.

Niecodzienne spotkanie zaszczycili swoją obecnością: Burmistrz Tuchowa – Magdalena Marszałek, z-ca Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Tuchowie – Danuta Suchan i Przewodniczący Rady Miasta Jerzy Odroniec, którzy podobnie jak rodzina, personel i niespodziewany przebrany gość włączyli się chętnie w realizacje programu przygotowanego przez prowadzącą i … piszącą te słowa.

P. Marysia lubi zupę mleczną, kawę, zajęcia terapeutyczne, rehabilitacyjne i Modlitewnej Grupy Św. Józefa; gdy popołudniu wraca do pokoju sięga po różaniec i książeczkę; „ma święty spokój, na boku sobie leży i przygląda się klasztornej wieży”. Każdy uczestnik był wdzięczny p. Marii za okazje do zabawy i … „za lody, a zwłaszcza za to, że przy Niej każdy czuje się młody”.

Jubilatka chciała, by po Mszy św. było radośnie i wesoło … no i było, oj było!